„დავიბადე გურჯაანის რაიონში,სოფელ ველისციხეში. სკოლაში კარგად ვსწავლობდი და პირველ წელსვე ჩავირიცხე თელავის პედაგოგიურ ინსტიტუტში(ასე ერქვა მაშინ) ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტზე. აქვე დავვოჯახდი. მეუღლე თემური ბიძინაშვილია .გვყავს სამი დაოჯახებული შვილი, ცხრა შვილიშვილი, რომლებიც ჩვენი ყველაზე დიდი სიმდიდრეა.“
-რა ასაკიდან დაიწყეთ წერა?
„ლექსებს ბავშვობიდან ვწერდი. ეს ნიჭი მამისგან გამომყვა. პირველი ლექსი მერვე კლასში დავწერე … ამ სასწაულს დღესაც მაშინდელივით განვიცდი.“
-რას ნიშნავს თქვენთვის პოეზია?
„პოეზია ჩემთვის ყველაფერია, სულის აღმაფრენაა, ულამაზესი სამყაროა, სადაც სულის შეფარება შეუძლია ადამიანს.“
-როგორ შეაფასებდით თანამედროვე ქართულ პოეზიას;
„ინტერნეტ სივრცეში ძალიან ბევრი ნიჭიერი, შემოქმედი ადამიანი გავიცანი …თავისუფალ დროს ვახერხებ მათი პოეზიის გაცნობას და მიხარია ნებისმიერი, ლამაზად აკინძული და შინაარსიანი ლექსი… და ასეთი ლექსები ბევრია საბედნიეროდ.“
-როდის მოდის მუზა და როგორი განცდაა პოეტისთვის, როდესაც მისი ლექსები ფართო საზოგადოებისთვის ხდება ხელმისაწვდომი?
„მუზა ნებისმიერ დროს შეიძლება მოვიდეს… ეს სასწაული, სულისმიერი განცდაა, რომელსაც ძნელად დაახასიათებს ადამიანი… თითოეული ჩემი ლექსი ჩემი სულის ნაწილია და უთქმელად მიყვარს. ყველა ის მკითხველი, რომელიც პატარა სითბოს არ დაიშურებს და მიგზავნის, ხომ მიყვარს და მახარებს, როგორც ჩემი ახლობელი.“
-რას ისურვებდით, როგორც პოეტი და შემოქმედი..
„ვისურვებდი მშვიდობას მთელ მსოფლიოში და ჩემი ლამაზი საქართველოს გაბრწყინებას.“
გთავაზობთ რამდენიმე ლექსს თამარი ოღლიშვილი-ბიძინაშვილის შემოქმედებიდან:
